13 februari 2014
De dag van de première van De S.Tommerikken. Een verhaal van Roald Dahl dat ik voor De LeesBeesten heb hertaald en waarin ik zelf een hoofdrol in speel. Ik doe die ochtend mijn ogen open en meteen klopt mijn hart in mijn keel. Na lang wachten en erg moeilijk ademen, raak ik in de keuken waar ik meteen de huisarts bel. Deze laat meteen mijn hele lijf binnenstebuiten keren, maar zonder resultaat. Geen oorzaak te vinden. Het betert als ik stil blijft zitten, dus dat moest ik dan maar lange tijd gaan doen.
Nu weet ik dat het de start van een burn-out was. Niet de echte start, want die was natuurlijk al een hele tijd ervoor begonnen, maar omdat ik niet had geluisterd naar de signalen die mijn lichaam mij gaven, was hij nu in volle hevigheid losgebarsten. Het heeft me verschillende maanden gekost om weer normaal te functioneren, maar deze toestand heeft me vooral het inzicht gebracht dat ik niet meer verder kon zoals ik bezig was. Er moest iets veranderen. Ik hield van mijn job als actrice, en nog steeds, maar ik miste een meerwaarde- iets wat ik aan anderen kon terug geven.
Intussen was ons traject rond hulp en onderwijs vinden voor Billy een ware kalvarietocht geworden. Wanneer je kind kan functioneren, maar niet op de manier ‘zoals iedereen’, dan blijken er erg weinig scholen en plekken waar je kind terecht kan. En daar brandde voor mij de lamp. Dat moest anders. Dat kon beter…..